Stop met in de rij staan voor het vlaggenschip. Ernstig. Als je wacht op de Nothing Headphone (1) – het model van $ 299 waarvan je waarschijnlijk aanneemt dat het het beste is wat je kunt kopen – maak je een fout. Het merk heeft een nieuwe mid-tier-optie laten vallen. Het heet de Nothing Headphone (a). Het kost $ 100 minder. Het is beter.
Zeker. Er zijn concessies. Het plastic voelt iets meer… plastic aan. Het geluid mist een specifieke glans die met geld te koop is. Maar als je die luxe versieringen weghaalt, wordt er feitelijk iets bruikbaarder onthuld. Een hoofdtelefoon die de kern van de zaken goed doet. Voor $ 199 is het moeilijk om de gebreken te betwisten als de prijs zo laag is. Ik heb een maand met deze op mijn hoofd doorgebracht. Hier is het oordeel.
Het getallenspel
Ten eerste. De specificaties. Omdat cijfers soms minder liegen dan marketingteksten.
Niets hoofdtelefoon (a):
– Prijs: $ 199
– Drivers: 40 mm
– ANC: Adaptief + handmatig
– Batterij: 75 uur (ANC aan) / 135 uur (uit)
– Bluetooth 5.4 met LDAC
– IP52-classificatie (stof- en spatwaterdicht)
Het vlaggenschip, Headphone (1), kost $ 299. Alleen al het prijsverschil voelt als liefdadigheid uit het niets.
Waarom de ‘a’ wint van de ‘1’
Ze zien er identiek uit. Bijna. Tenzij je naar de naden staart, kun je op een foto de (a) niet van de (1) onderscheiden. De (a) gebruikt zeker meer plastic in de constructie, maar dat betekent dat hij minder weegt. Mijn hoofd vond dat leuk. De klemkracht is zachter. Niemand zou lichtere koptelefoons moeten haten, tenzij ze wrok koesteren tegen de zwaartekracht.
De besturing is de sterrenshow. Niets heeft de knopindeling op de (1) gespijkerd: fysieke schakelaars voor volume en afspelen rechtstreeks op de oorschelp. Ze hebben niets veranderd aan de (a). Goede zet. Fysieke knoppen verslaan elke keer capacitieve aanraking. Aanraakoppervlakken werken niet bij koud weer, raken in de war door zweet en verleiden je om je telefoon te ontgrendelen in plaats van het nummer te veranderen.
Waarom laten we fabrikanten de bedieningselementen van hoofdtelefoons als een bijzaak beschouwen, terwijl dit zo’n eenvoudige interface is?
De levensduur van de batterij is belachelijk
75 uur met actieve ruisonderdrukking. 135 zonder.
De meeste vlaggenschepen proberen 30-50 uur te halen. Dat is goed. Dat wordt verwacht. Maar niets staat op 75 uur. De Apple AirPods Max 2 gaan ongeveer 20 mee. De Marshall Monitor III? Rond de 50. Niets lacht hen alleen maar uit.
Als u dingen vergeet op te laden (bijvoorbeeld als u er een week lang niet aan kunt denken ze aan te sluiten), is de levensduur van de batterij de belangrijkste reden om deze te kopen. Je kunt reizen. Ga naar concerten. Werk door een pandemische lockdown. Voordat de batterij leeg is, raakt de tijd op.
Designhoogtepunten en comfortdieptepunten
Laten we het over comfort hebben. De Bose QuietComfort-lijn blijft het Platonische ideaal voor mijn hoofd. Pluche. Vergevingsgezind. Deze koptelefoon? Niet helemaal. De oorkussens zijn stevig. Zoals traagschuim dat heeft besloten dat het zaken betekent. De klem is merkbaar. Om uur drie had ik een pauze nodig. Ik heb de koptelefoon opgemerkt. Ik haatte dat.
Maar hier is het punt: het is veel beter dan de (1). Ik kon het vlaggenschip nauwelijks een uur dragen. Dus in relatieve termen is de (a) een comfortupgrade. Als je liever knijpt dan knuffelt, ben je misschien blij. Maar weet wat je koopt.
De app-ervaring? Identiek. Goede gebruikersinterface. Gemakkelijke navigatie. Niets doet dit onderdeel goed.
Geluidskwaliteit: stem af of laat het staan
Out of the box zijn dit basmonsters. Boem. Pittig. Leuk voor gymmuziek. Niet geweldig voor The Beatles. Wil je balans? Je hebt de app nodig. Er is een 8-bands EQ aanwezig. Gebruik het. Er is hier geen KEF-technische stamboom zoals in de (1), maar zodra ik de lage tonen terugdraaide, klaarde de zang op. Het middenbereik is niet magisch. Het is niet de droom van elke audiofiel. Het is een solide B+.
Ruimtelijke audio is aanwezig, maar… waarom zou je je druk maken? Ik gaf de voorkeur aan standaard stereo. De modi “Cinema” en “Concert” lieten de zaken gewoon hol klinken. Bewaar de ruimtelijke verwerking voor films, niet voor muziek.
Er is sprake van geluidslekkage. Niet veel. Maar als je ze hoog zet in een stille bibliotheek? Iemand zal het weten. Vooral de hoge hoeden en snare hits. Vraag me niet hoe ik dat weet.
Het ANC is prima
Koop deze niet als je naast een straalmotor werkt of door een onweersbui moet slapen. De actieve ruisonderdrukking blokkeert misschien 40 dB. De (1) blokkeert 42dB. In de praktijk? Geen verschil.
Het is voldoende. Het vermindert het gezoem van de metro. Het verzacht het gebabbel in de coffeeshop. Maar in mijn plaatselijke café tijdens de lunchdrukte? Ik hoorde de blender nog. Ik hoorde nog steeds gesprekken. Ik kreeg niet dat plotselinge stilte-effect toen ik ze over mijn oren schoof. Het werkt. Het maakt gewoon geen indruk.
Dus, zijn ze het waard?
Ze zijn vreemd specifiek. De uitstraling valt op. De knoppen vallen op. De batterijduur valt op. Ze zijn in geen enkel ding de beste. Niet het beste geluid. Niet het beste ANC. Niet de meest comfortabele.
Maar ze zijn de beste combinatie voor $ 199. En absoluut de beste combinatie als je twijfelt tussen hen en de (1). Bewaar de (1). Pak de (a). Je portemonnee zal je dankbaar zijn. Je hoofd zal je ook dankbaar zijn.
