Sehnsucht behoort tot het verleden. In het cybertijdperk sms’en of videochatten geliefden, gescheiden door oceanen, niet meer alleen. Ze kussen.
Maak kennis met Kissenger. Het apparaat staat op het punt op de markt te komen. Het ziet eruit als een extra grote 3D Tamagotchi met een dikke siliconen lip. Het eivormige gadget maakt gebruik van sensoren om druk en trillingen te detecteren. Het leest de fysieke beweging van de lippen. Vervolgens verzendt het die gegevens in realtime over internet. De ontvanger voelt het meteen.
Liefde ontmoet robotica in Sri Lanka
Je zou verwachten dat dit soort technologie uit Japan komt. Je zou het mis hebben. Deze uitvinding is ontstaan in Sri Lanka. Het bedrijf erachter is Lovotics. De naam combineert liefde en robotica.
Lovotics bouwt digitale psycholabs. Hun doel is om robots te creëren die emoties kunnen uitlokken en teruggeven. Eén prototype heeft tot doel acht stemmingen over te brengen. Droefheid. Geluk. Woede. Het maakt gebruik van kunstmatige emotiehormonen om deze toestanden te signaleren.
Maar die robot is nog in ontwikkeling. Kissenger is anders. Het is eenvoudiger. Binnenkort gaat hij in serieproductie.
Dr. Hooman Samani heeft het gemaakt. Hij is docent elektrotechniek aan de Universiteit van Taipei in Taiwan. Hij deed drie jaar onderzoek naar kustechnologie. Zijn missie was om langeafstandsrelaties te redden.
“We hebben zoveel communicatiemogelijkheden”, vertelde Samani aan ARD. Skypen. Chatten. E-mail. “Maar er ontbreekt iets. We moeten de lichamelijkheid terugbrengen in de communicatie.”
Telekussen 2.0
Vroege testers hadden feedback. Een jonge gebruiker zei dat het apparaat meer op zijn vriendin moest lijken. Het optische ontwerp heeft werk nodig. Dat geldt ook voor de gebruikerservaring.
Het opslaan van de sessie kan helpen. Als Kissenger zou kunnen pauzeren, zouden partners in verschillende tijdzones de telekus beter in hun dag kunnen passen. Op dit moment is het alles of niets.
“We moeten de lichamelijkheid terugbrengen in de communicatie.” – Dr. Hooman Samani
Het interview en een gebruikerstest zijn beschikbaar op YouTube. Bekijk ze om te zien of de sfeer de ongemakkelijkheid waard is.
Busvervoer van mens tot mens (H2H).
De Kissenger is niet alleen voor koppels. Het is een mens-tot-mens (H2H)-smakelaar. Maar de eierkoprobot heeft andere toepassingen.
Samani wil het gebruiken voor avatars. Je zou op een nieuw communicatieniveau dichter bij digitale persona’s kunnen komen. Ook wil hij robots leren kussen.
Waarom? Voor droog trainen. Of om ‘een meer intieme relatie op te bouwen met robots in onze omgeving’, zoals Samani suggereert. Het is niet alleen een kwestie van mens naar robot. Het is ook van robot tot robot. Gerechtigheid voor machines.
De aanvraag is aan jou. Gebruik het voor romantiek. Of gebruik het om te oefenen voor het einde van de wereld als we allemaal met androïden daten. De technologie werkt. De sociale implicaties? Minder duidelijk.
