Android versus iPad: waarom de tabletoorlog om meer gaat dan alleen specificaties

14

Tablets worden al twintig jaar gebruikt in laboratoria en vergaderruimtes. Het waren nichespeelgoed en werden door het grote publiek genegeerd. In april 2010 veranderden de zaken. Apple bracht niet zomaar een product uit. Met de iPad werd een categorie opnieuw gedefinieerd. Het lijkt op een iPhone. Gebruikt hetzelfde iOS. Mensen gingen er meteen mee aan de slag. Plots zijn tablets niet langer alleen maar gadgets. ze zijn een noodzaak.

Waarom deze plotselinge obsessie? Eenvoudig. Een fysiek toetsenbord blokkeert je handbagage niet. Er zijn geen ingewikkelde menu’s die vier niveaus diep zijn begraven. Gewoon een platte, responsieve ruit. Het is draagbaar. Het is intuïtief. Het is cool.

Maar de technologiewereld houdt niet van monopolies, vooral niet van monopolies die op eenvoudige fundamenten zijn gebouwd. De concurrentie zal sneller komen dan iedereen had verwacht. Motorola introduceerde de iPad met de eerste mainstream Android-tablet, de Xoom.

De paradox van de gebruikersinterface

Op het eerste gezicht zijn er niet veel verschillen tussen Android-tablets en iPads. Beide vertrouwen op touchscreen-interfaces. Je tikt op pictogrammen. Veeg om te scrollen. Je knijpt om te zoomen. Het interactiemechanisme is hetzelfde.

Beide ecosystemen bieden digitale marktplaatsen. Apple noemt het de App Store. Android-fabrikanten publiceren hun eigen versies van appstores. In beide gevallen kunt u het programma rechtstreeks naar uw apparaat downloaden. Voor de gewone toeschouwer zijn de verschillen onzichtbaar. Het enige verschil is het logo op de achterkant.

Deze gelijkenis leidt tot een centrale vraag in het tabletdebat van midden jaren 2010: welke is de betere tablet?

Dit is een misleidende vraag. Dit betekent een eerlijke vergelijking tussen twee individuele entiteiten. Dat is het niet. Het vergelijken van de iPad met de markt voor ‘Android-tablets’ is hetzelfde als het vergelijken van een bepaalde appel met het hele productgedeelte van het volledige productengedeelte van de supermarkt. Apple maakt de iPad. Er zijn momenteel slechts twee modellen: de originele iPad en de iPad 2. Eén product. Twee iteraties.

Android is anders. Elke fabrikant die apparaten kan produceren die het besturingssysteem van Google ondersteunen, kan Android-tablets produceren. De toetredingsdrempels zijn laag. De variëteit is hoog. Er zijn bedrijven die geweldige apparaten maken. Sommigen veroorzaken rampen. Bedrijven als Barnes & Noble proberen tablets er anders uit te laten zien. De Nook e-reader is bijvoorbeeld technisch gezien een Android-tablet met een zeer beperkte functieset en weinig apps om uit te kiezen.

Hoe verhoudt de iPad zich tot het gefragmenteerde ecosysteem? U kiest uw vertegenwoordiger. Vanaf het begin was de vertegenwoordiger de Motorola Xoom.

De specificatiesoorlog

Motorola weet dat je niet kunt winnen met merkentrouw. De iPad was een jaar vooruit. Motorola wilde dus brute kracht. Ze wedden op specificaties.

Toen de Xoom werd gelanceerd, had deze een dual-coreprocessor. De claim was simpel: software zou twee keer zo snel werken als op de iPad. Er zitten ook twee camera’s op. De 5 megapixel lens wijst naar voren voor het maken van foto’s. De 2 megapixellens wijst naar de achterkant van de gebruiker voor videochats.

Dit is een directe aanval op de grootste zwakte van Apple. De originele iPad had geen camera. Gebruikers waren gefrustreerd. ‘Kijk. Nu weet je met wie je praat,’ zei Motorola.

Dan is er het scherm. De Xoom heeft een 10,1-inch scherm. De iPad is iets kleiner. De Xoom-resolutie is 1280 x 800. Dat is iets hoger dan wat Apple bood. Hoe zit het met de opslag? De Xoom werd geleverd met 32 ​​gigabyte intern geheugen. Er is echter ook een MicroSD-kaartslot aanwezig. Je kunt je opslagruimte uitbreiden. De iPad heeft deze mogelijkheid niet. Je zat vast aan wat je kocht.

Softwaregracht

De hardwarespecificaties zien er op papier goed uit. Ze zorgen er niet voor dat mensen apparaten kopen. Apps wel.

En dit is waar Apple de ijzeren greep in handen had.

Toen de Xoom in de winkel lag, waren programmeurs al bijna een jaar bezig met het ontwikkelen van apps voor de iPad. Er waren duizenden toepassingen beschikbaar. De App Store barstte. Ontwikkelaars verdienen geld. Ontwikkelaars bleven.

De Android App Store is bijna leeg.

Het is een klassiek kip-en-ei-probleem. Gebruikers zullen de tablet niet kopen zonder apps. Ontwikkelaars bouwen geen apps zonder gebruikers. Motorola zet in op hardware om de kloof te overbruggen. Zij zijn van mening dat naarmate de specificaties verbeteren, gebruikers gedwongen zullen worden het gebrek aan software te accepteren.

Ze hadden het mis.

Apple zat ook niet stil. Net toen de Xoom werd gelanceerd, sloeg Apple terug met de iPad 2. Dit is een verbetering. Belangrijke verbeteringen. Om te begrijpen waarom de hardwarerace niet zo belangrijk is als de softwaregracht, moeten we de iPad 2 en de echte verschillen tussen iPad- en Android-apps nader bekijken.

De strijd is nog niet voorbij. Verander gewoon je standpunt.

Hardwarerace

De iPad 2 arriveerde in maart 2011, slechts een maand nadat de Motorola Xoom in de winkel lag, maar nam al snel de belangrijkste voordelen over van de apparaten van Motorola ten opzichte van de producten van Apple. Net als de Xoom had de iPad 2 camera’s aan de voor- en achterkant en ondersteunt hij Apple’s FaceTime-videochatsoftware. Het bevat ook een dual-coreprocessor in een behuizing die aanzienlijk dunner en lichter is dan de originele iPad, een fysieke verbetering die Apple in zijn reclamecampagnes sterk promootte.

Maar elke paar weken overspoelden Android-tablets de markt, waarbij ze allemaal op de een of andere manier probeerden de iPad 2 te verslaan. Sommige modellen, zoals de Asus Eee Pad Transformer, concurreren op prijs. Met een optioneel toetsenbord kost hij ongeveer $ 200 minder dan de iPad 2, waardoor hij feitelijk in een notebook verandert. Sommigen concurreren op uiterlijk. De Samsung Galaxy Tab is dunner, lichter en iets goedkoper dan de iPad 2. Hoewel Apple historisch gezien moeite heeft gehad om bijpassende stijlvolle modellen te vinden, willen sommige merken er gewoon cool uitzien.

Androids versloegen de iPad 2 ondubbelzinnig op verschillende gebieden. Het grote verschil zit in de videoresolutie, aangezien de meeste Android-tablets 1.280 x 800 pixels hebben, terwijl de twee iPad-modellen 1.024 x 768 pixels hebben. Android-apparaten kunnen ook beter door de gebruiker worden geüpgraded. Apple beperkt de meeste features tot het standaardmodel, terwijl Android meer flexibiliteit biedt. Bovendien ondersteunde Apple, in tegenstelling tot sommige Android-concurrenten, geen USB-connectoren op de iPad 2.

Een gebied waar Android tekort lijkt te schieten is de levensduur van de batterij. De meeste recensenten zijn het erover eens dat de iPad 2 aanzienlijk langer meegaat na één keer opladen dan zijn Android-tegenhangers.

App-ecosysteemoorlog

In de allerbelangrijkste categorie van softwarebeschikbaarheid leidt de iPad 2 nog steeds met een ruime marge. Destijds bood de Apple App Store meer dan 100.000 applicaties aan. Dat aantal wordt nog groter als je bedenkt dat er ongeveer 500.000 apps op de iPhone staan, en de meeste daarvan werken ook op de iPad 2, ook al maakte deze niet volledig gebruik van het grotere schermoppervlak.

Het exacte aantal Android-apps is moeilijk te bepalen omdat Google dit niet openbaar maakt. Een blog van de New York Times uit juli 2011 schatte dit aantal op een verrassend lage 232. Uiteraard omvat dit aantal geen Android-telefoonapps die ook op tablets werken. Er wordt ook geen rekening gehouden met andere tabletspecifieke apps van merken als de Samsung Galaxy Tab en Motorola Xoom. Zelfs als al deze variabelen in aanmerking worden genomen, wint Apple nog steeds de app-oorlog. Populaire games zoals “Angry Birds” en “Plants vs. Zombies” zijn echter beschikbaar op beide platforms.

Er zijn echter fundamentele verschillen in de manier waarop Apple en Android met deze apps omgaan. Apple staat de verkoop van apps alleen toe via de online winkel van de App Store en elke app moet worden goedgekeurd voordat deze kan worden verkocht. Android-apparaten gebruiken een meer open model. Iedereen kan een Android-app publiceren zonder eerst een goedkeuringsstempel nodig te hebben. Hoewel dit verschil belangrijker is voor programmeurs dan voor eindgebruikers, vormt het een sterke prikkel voor ontwikkelaars om over te stappen naar Android en zou het in de toekomst kunnen leiden tot een toename van de beschikbaarheid van Android-applicaties.

Welke tablet moet je kopen?

Uiteindelijk komt de keuze tussen een iPad 2 en een Android-tablet neer op wat voor u het belangrijkst is: hardware, software of prijs.

Als je de hardwarespecificaties op de eerste plaats zet, moet je de specificaties van de iPad 2 vergelijken met de specificaties van elke Android-tablet op de markt, wat een hele klus kan zijn. Als software belangrijker voor je is, blijf je waarschijnlijk bij de iPad 2, omdat de kans veel groter was dat deze precies de apps bevatte die je nodig had.

De situatie verandert als de prijs de doorslaggevende factor is. Tenzij je voor een aangepaste Android-tablet zoals de Barnes & Noble Nook gaat (die naar verluidt kan worden aangepast om zich meer als volwaardige Android-tablets te gedragen door slimme gebruikers), zul je de prijzen van Apple waarschijnlijk niet met meer dan ongeveer $ 200 onderbieden. Als $ 200 echter binnen uw budget valt, kan een goedkopere Android-optie zoals de Asus Eee Pad Transformer een betere keuze zijn.

Als je meer wilt weten over de iPad en andere technologiegerelateerde onderwerpen, kun je op de volgende pagina meer informatie en recensies vinden.