Czas działa na naszą niekorzyść.
Niemcy właśnie wyłożyły na stół 125 milionów euro. Tu nie chodzi o stopniowe udoskonalanie. Jest to inwestycja w podstawowe technologie AI. Te, które zmieniają wszystko. Federalna agencja innowacji SPRIND chce finansować firmy, które staną się europejską odpowiedzią na OpenAI czy DeepSeek.
Dlaczego teraz?
Ponieważ czekanie nie wchodzi już w grę. Jano Costard ze SPRIND ujmuje to wprost: nie mamy czasu. Globalny wyścig nie jest wstrzymywany z powodu posiedzenia komisji. Ona przyspiesza.
Większość liderów rynku ma swoją siedzibę w USA, a ich kapitał prywatny wynosi miliard dolarów. Chiny również postępują szybko. Model DeepSeek V4 został wypuszczony na rynek w kwietniu ubiegłego roku. Europa czuje presję.
„Globalna konkurencja nie stoi w miejscu”.
Taka jest strategia. Trzy etapy. Dwa lata.
Przede wszystkim aż dziesięć drużyn otrzyma 3 miliony euro. Tworzą produkt. Sześciu z nich kwalifikuje się do drugiej tury, otrzymując aż 8 mln euro. Jeśli pozostaną w grze, trzej finaliści mogą otrzymać po 15,5 miliona euro każdy. Costard spodziewa się setek, jeśli nie tysięcy wniosków.
Ale bądźmy realistami.
Czy 125 milionów euro wystarczy, aby pokonać Waszyngton i Pekin?
Najprawdopodobniej nie. Costard to przyznaje. Te pieniądze to po prostu zboże. Prawdziwym celem jest przyciągnięcie w kolejnych etapach wielomiliardowych inwestycji prywatnych. To jest most. Technologie należy rozwijać, dopóki ich sukces nie stanie się nieunikniony. Dopóki ich potencjał nie stanie się niezaprzeczalny.
Jaka jest istota strategii? Przestań gonić za wczorajszymi standardami.
„Nie możemy dzisiaj próbować konkurować z Anthropic” – mówi Costard. Nie wygrasz wyścigów konnych, jeśli trenujesz osły.
Chodzi o to, aby stworzyć nowe paradygmaty. Zasadniczo różne podejścia do działania sztucznej inteligencji. Obecne metody mają ograniczenia. Europa musi znaleźć te, których nie mają inni.
Tu nie chodzi tylko o pieniądze. Ważne jest także to, gdzie startupy ostatecznie się zadomowią.
Istnieje tu długotrwały i bolesny schemat. Świetne pomysły rodzą się w Berlinie, Londynie czy Paryżu. Potem spotykają się z biurokracją. Proces finansowania potrwa miesiące. Założyciele mają już dość czerwonej wstążki. I poruszają się. Zwykle do Kalifornii.
W marcu Komisja Europejska próbowała zaradzić temu strukturalnemu chaosowi. Zaproponowano ustawę EU Inc. – jedna, ponadgraniczna struktura prawna dla całej Europy kontynentalnej. Logiczne, prawda?
Costard zgadza się, że to pomoże. Jednak sama struktura nie wystarczy, aby zatrzymać talent. Szybkość jest ważna. Finansowanie rządowe musi działać szybciej. Mniej formalności. Więcej dynamiki.
A do czego właściwie służy Europa?
Dane. Produkcja. Poufność.
Czy brakuje nam mózgów? Nie. Istnieje baza badawcza. Możliwości techniczne są na najwyższym poziomie. Problemem nie jest inteligencja, ale wdrożenie. W tłumaczeniu inteligentnych artykułów naukowych na potężne produkty. W tworzeniu kolejnego wielkiego nazwiska.
Być może uda nam się stworzyć sztuczną inteligencję szanującą prywatność w sposób, jakiego Dolina Krzemowa nigdy nie zrobi. Doświadczenie w branży może być zaletą.
Czy to wystarczy?
Eksperyment rozpoczyna się teraz.
