Tablety są używane w laboratoriach i salach konferencyjnych od 20 lat. Były to zabawki niszowe i pozostały niezauważone przez ogół społeczeństwa. Sytuacja zmieniła się w kwietniu 2010 roku. Apple nie wypuściło po prostu produktu. Na nowo zdefiniowała tę kategorię za pomocą iPada. Wygląda jak iPhone. Korzysta z tego samego systemu operacyjnego iOS. Ludzie natychmiast go zaakceptowali. Nagle tablety nie są już tylko gadżetami. Stały się koniecznością.
Skąd ta nagła obsesja? Tylko. Fizyczna klawiatura nie zajmuje miejsca w bagażu podręcznym. Nie ma tu skomplikowanych menu ukrytych na czterech poziomach. Po prostu płaski, responsywny panel szklany. Jest przenośny. To intuicyjne. Jest fajny.
Ale świat technologii nie lubi monopoli, zwłaszcza monopoli zbudowanych na prostych fundamentach. Konkurencja pojawi się szybciej, niż ktokolwiek się spodziewał. Motorola zaprezentowała swoją odpowiedź na iPada, przedstawiając pierwszy popularny tablet z Androidem – Xoom.
Paradoks interfejsu użytkownika
Na pierwszy rzut oka istnieje kilka różnic między tabletami z Androidem a iPadami. Obydwa systemy bazują na interfejsach dotykowych. Klikasz na ikony. Przesuń, aby przewinąć. Ściśnij palce, aby powiększyć. Mechanizm interakcji jest taki sam.
Obydwa ekosystemy oferują cyfrowe sklepy z aplikacjami. Apple nazywa swój sklep App Store. Producenci Androida publikują własne wersje sklepów z aplikacjami. W obu przypadkach możesz pobrać program bezpośrednio na swoje urządzenie. Dla zwykłego obserwatora różnice są niewidoczne. Jedyną różnicą jest logo z tyłu.
To podobieństwo nasuwa główne pytanie toczącej się w połowie 2010 roku debaty na temat tabletów: Który tablet jest lepszy?
To pytanie wprowadzające w błąd. Polega na uczciwym porównaniu dwóch odrębnych podmiotów. Ale to nieprawda. Porównywanie iPada z rynkiem „tabletów z Androidem” jest jak porównywanie konkretnego jabłka z całym działem świeżych produktów w supermarkecie. Apple produkuje iPada. Obecnie dostępne są tylko dwa modele: oryginalny iPad i iPad 2. Jeden produkt. Dwa pokolenia.
Android to inna sprawa. Każdy producent, który może produkować urządzenia obsługujące system operacyjny Google, może produkować tablety z Androidem. Bariery wejścia są niskie. Różnorodność jest duża. Są firmy, które robią świetne urządzenia. Niektórzy powodują awarie. Firmy takie jak Barnes & Noble starają się, aby tablety wyglądały jak coś innego. Na przykład e-czytnik Nook to technicznie tablet z systemem Android z bardzo ograniczonymi funkcjami i niewielkim wyborem aplikacji.
Jak zatem wypada iPad w rozdrobnionym ekosystemie? Ty wybierasz swojego przedstawiciela. Od samego początku była to Motorola Xoom.
Wojna fabularna
Motorola wie, że lojalności wobec marki nie da się wygrać. iPad wyprzedził konkurencję o rok. Dlatego Motorola postawiła na surową moc. Opierała się na cechach.
Kiedy wprowadzono Xoom, miał on dwurdzeniowy procesor. Twierdzenie było proste: oprogramowanie będzie działać dwa razy szybciej niż na iPadzie. Miał też dwa aparaty. Do robienia zdjęć 5-megapikselowy obiektyw jest skierowany do przodu. 2-megapikselowy obiektyw jest skierowany do użytkownika do rozmów wideo.
To bezpośredni atak na najsłabszy punkt Apple’a. Oryginalny iPad nie miał aparatu. Użytkownicy byli zawiedzeni. „Słuchaj. Teraz wiesz, z kim rozmawiasz” – powiedziała Motorola.
Potem pojawia się ekran. Xoom ma ekran o przekątnej 10,1 cala. iPad jest trochę mniejszy. Rozdzielczość Xooma to 1280×800. To nieco więcej niż to, co oferował Apple. A co z pamięcią? Xoom był wyposażony w 32 gigabajty pamięci wewnętrznej. Nie zabrakło jednak slotu na kartę MicroSD. Możesz powiększyć swoją przestrzeń do przechowywania. iPad nie ma tej funkcji. Byłeś ograniczony tym, co kupiłeś.
Fosa programowa
Specyfikacja sprzętu na papierze wygląda nieźle. Ale nie zmuszają ludzi do kupowania urządzeń. Robią to aplikacje.
I tutaj Apple miał żelazny uścisk.
Kiedy Xoom trafił na półki sklepowe, programiści pracowali nad aplikacjami na iPada przez prawie rok. Dostępnych było tysiące aplikacji. App Store był zatłoczony. Twórcy zarobili. Twórcy zostali.
Sklep z aplikacjami na Androida był prawie pusty.
Jest to klasyczny problem „kury i jajka”. Użytkownicy nie kupią tabletu bez aplikacji. Programiści nie będą tworzyć aplikacji bez użytkowników. Motorola stawia na sprzęt, który wypełni tę lukę. Wierzyli, że wraz z poprawą funkcji użytkownicy będą zmuszeni zaakceptować niedobory oprogramowania.
Mylili się.
Apple również nie pozostało bezczynne. To właśnie wtedy, gdy wprowadzono Xoom, Apple odpowiedziało iPadem 2. To była poprawa. Ważne ulepszenia. Aby zrozumieć, dlaczego wyścig sprzętowy nie jest tak ważny jak fosa programowa, musimy przyjrzeć się bliżej iPadowi 2 i prawdziwym różnicom między aplikacjami na iPada i Androida.
Bitwa jeszcze się nie skończyła. Jej stanowisko właśnie się zmieniło.
Wyścig sprzętu
iPad 2 pojawił się w marcu 2011 roku, zaledwie miesiąc po wejściu do sprzedaży Motoroli Xoom, ale szybko pozbawił urządzenia Motoroli głównej przewagi nad produktami Apple. Podobnie jak Xoom, iPad 2 był wyposażony w przedni i tylny aparat oraz obsługę oprogramowania do rozmów wideo FaceTime firmy Apple. Posiada również dwurdzeniowy procesor w konstrukcji, która jest znacznie cieńsza i lżejsza niż oryginalny iPad, co jest fizycznym ulepszeniem, które Apple mocno promowało w swoich kampaniach reklamowych.
Ale tablety z Androidem co kilka tygodni zalewały rynek, a każdy z nich próbował w jakiś sposób pokonać iPada 2. Niektóre modele, takie jak Asus Eee Pad Transformer, konkurują ceną. Z opcjonalną klawiaturą kosztuje około 200 dolarów mniej niż iPad 2, co skutecznie zmienia go w laptopa. Inni konkurują wyglądem. Samsung Galaxy Tab jest cieńszy, lżejszy i nieco tańszy niż iPad 2. Choć Apple od dawna miał problemy ze znalezieniem stylowych modeli pasujących do konkurencji, niektóre marki chcą po prostu wyglądać fajnie.
Android z pewnością przebija iPada 2 w kilku obszarach. Główną różnicą jest rozdzielczość wideo: większość tabletów z Androidem działa w rozdzielczości 1280 x 800 pikseli, a dwa modele iPada w rozdzielczości 1024 x 768 pikseli. Urządzenia z Androidem są również bardziej dostępne dla aktualizacji użytkowników. Apple ogranicza większość funkcji do modelu standardowego, podczas gdy Android oferuje większą elastyczność. Dodatkowo, w przeciwieństwie do niektórych konkurentów Androida, Apple nie obsługiwał portów USB w iPadzie 2.
Jednym z obszarów, w którym Android wydaje się nie działać, jest żywotność baterii. Większość recenzentów zgadza się, że iPad 2 działa znacznie dłużej na jednym ładowaniu niż jego odpowiedniki z Androidem.
Wojna o ekosystem aplikacji
W najważniejszej kategorii dostępności oprogramowania iPad 2 nadal ma znaczną przewagę. W tamtym czasie w Apple App Store dostępnych było ponad 100 000 aplikacji. Liczba ta staje się jeszcze większa, jeśli weźmie się pod uwagę, że na iPhone’a dostępnych jest około 500 000 aplikacji, a większość z nich działa również na iPadzie 2, chociaż nie wykorzystuje on w pełni możliwości większego ekranu.
Dokładna liczba aplikacji na Androida jest trudna do ustalenia, ponieważ Google nie udostępnia tych danych publicznie. Na blogu New York Timesa z lipca 2011 roku liczba ta jest zaskakująco niska – 232. Liczba ta nie obejmuje oczywiście aplikacji na telefony z systemem Android, które działają także na tabletach. Nie uwzględnia również innych aplikacji na tablety takich marek jak Samsung Galaxy Tab i Motorola Xoom. Nawet przy tych wszystkich zmiennych Apple nadal wygrywa „wojny aplikacyjne”. Jednak popularne gry, takie jak Angry Birds i Plants vs. Zombies, są dostępne na obu platformach.
Istnieją jednak zasadnicze różnice w sposobie obsługi tych aplikacji przez Apple i Androida. Firma Apple zezwala na sprzedaż aplikacji wyłącznie za pośrednictwem internetowego sklepu App Store i każda aplikacja musi zostać zatwierdzona, zanim będzie mogła zostać sprzedana. Urządzenia z Androidem korzystają z bardziej otwartego modelu. Każdy może opublikować aplikację na Androida bez konieczności wcześniejszej zgody. Chociaż to rozróżnienie jest ważniejsze dla programistów niż dla użytkowników końcowych, stanowi dla programistów silną zachętę do przejścia na system Android i może prowadzić do zwiększenia dostępności aplikacji na Androida w przyszłości.
Który tablet kupić?
Ostatecznie wybór między iPadem 2 a tabletem z Androidem sprowadza się do tego, co jest dla Ciebie najważniejsze: sprzętu, oprogramowania czy ceny.
Jeśli na pierwszym miejscu postawisz specyfikację sprzętu, będziesz musiał porównać specyfikację iPada 2 ze specyfikacją każdego tabletu z Androidem dostępnego na rynku, co może być trudnym zadaniem. Jeśli ważniejsze jest dla Ciebie oprogramowanie, prawdopodobnie pozostaniesz przy iPadzie 2, ponieważ znacznie łatwiej znajdziesz tam potrzebne aplikacje.
Sytuacja zmienia się, jeśli decydującym czynnikiem jest cena. Jeśli nie chcesz kupić zmodyfikowanego tabletu z Androidem, takiego jak Barnes & Noble Nook (który podobno może zostać zmodyfikowany przez zaawansowanych użytkowników, aby działał bardziej jak pełnoprawne tablety z Androidem), prawdopodobnie nie będziesz w stanie zaoszczędzić więcej niż 200 dolarów od ceny Apple. Jeśli jednak Twój budżet mieści się w kwocie 200 USD, lepszym wyborem może być tańsza opcja z systemem Android, taka jak Asus Eee Pad Transformer.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o iPadzie i innych tematach związanych z technologią, więcej informacji i recenzji znajdziesz na następnej stronie.
