Gouden Poort.
Met het volgende besturingssysteem van Apple, MacOS 27, kun je op gevoel een weg betreden in een toekomst die nog niet heeft plaatsgevonden. Als je een MacBook met touchscreen hebt uitgesteld en niet zeker weet of je er daadwerkelijk een wilt, is deze update jouw sandbox. Geen hardwareaankoop vereist.
U kunt beginnen met het beantwoorden van de vraag of u aanraking wilt, zonder te wachten tot het metaal arriveert.
De interface zelf? Saai. Golden Gate lijkt precies op Tahoe. Er zijn geen enorme knoppen, geen opgeblazen menu’s, geen radicale schaalverschuivingen die ‘vingerinvoer’ schreeuwen. Apple is waarschijnlijk de aanraakondersteuning onder de motorkap aan het verfijnen, maar visueel is het business as usual. Dat voelt eerlijk, of misschien gewoon voorzichtig.
Hoe zullen we daadwerkelijk omgaan met het besturingssysteem? Tikken. Knijpen. Vegen. Deze voelen natuurlijker aan dan het worstelen met een trackpadcursor rond een dichte interface, toch? Het antwoord is nog niet duidelijk, maar Golden Gate geeft ons twee aanwijzingen.
Zijspan krijgt zijn groove
Veeg eerst om te vernieuwen. Je kunt eindelijk apps openen om de inhoud te vernieuwen, net als op de iPhone. Het is een klein gebaar, maar het duidt op intentie. Het voelt raar om het met een muis te doen. Met een vinger voelt het normaal.
Ten tweede, en dit is de grote: zijspan.
Zijspan ken je waarschijnlijk wel. Het verandert uw iPad in een tweede monitor. Voorheen was die tweede monitor in wezen dom. Je kon het scherm niet aanraken om te communiceren met de apps van je Mac. Je kon met twee vingers scrollen, zoomen met een knijpbeweging, maar dat was alles. Als je op een knop wilde klikken of een venster wilde verplaatsen, moest je nog steeds het trackpad van de MacBook aanraken. Het was eenrichtingsverkeer.
Golden Gate opent de poorten.
Nu kun je op de bedieningselementen tikken, met één vinger scrollen, systeemgebaren gebruiken en zelfs de nieuwe swipe-to-refresh rechtstreeks op de iPad uitproberen. De iPad wordt een echte touchscreen-interface voor je Mac.
Plots voelt de menubalk anders aan. Het dok voelt anders. Jongleren met tabbladen in Safari, in Instellingen duiken of lijnen overtrekken in Photoshop: als je dit allemaal op een iPad-scherm doet, simuleer je hoe het zou kunnen voelen om een Touch MacBook te bezitten. Je raadt het niet meer. Je raakt het aan.
Wat je nodig hebt om mee te spelen
Het is echter geen magie. Je hebt de uitrusting nodig.
Om deze uitgebreide gebaren via Sidecar te laten werken, moeten beide apparaten de nieuwe taal spreken:
– Op uw Mac moet macOS 27 (Golden Gate) draaien
– Op uw iPad moet iPadOS 27 draaien
Standaard compatibiliteitsregels zijn nog steeds van toepassing. Zelfde Apple-ID. Hetzelfde wifi-netwerk. Bluetooth aan. En je kunt maar beter dichtbij blijven – binnen tien meter – anders breekt de verbinding.
Zal Apple de interface nog verder aanpassen voordat er een MacBook verschijnt? Misschien. Maar de hardwarespeculatie is vermoeiend. De software is hier. Als je de apparaten hebt, ga je gang. Tik op het scherm. Kijk of je er een hekel aan hebt.
