De klok tikt.
Duitsland heeft zojuist 125 miljoen euro op tafel gelegd. Niet voor incrementele upgrades. Dit is voor frontier AI. Het soort technologie dat alles verandert. SPRIND, het federale innovatieagentschap, wil de bedrijven financieren die het Europese antwoord op OpenAI zullen worden. Of DeepSeek.
Waarom nu?
Want wachten is geen optie. Jano Costard van SPRIND zei het ronduit: we hebben geen tijd. De mondiale race pauzeert niet voor een commissievergadering. Het versnelt.
De meeste zware hitters? In de VS gevestigd. Miljarden aan particuliere steun. China gaat ook snel. DeepSeek heeft afgelopen april hun V4-model uitgebracht. Europa voelt de druk.
“Een mondiale concurrentie wacht niet.”
Dus hier is het toneelstuk. Drie fasen. Twee jaar.
Ten eerste krijgen maximaal tien teams € 3 miljoen. Ze bouwen iets. Zes daarvan overleven de cut voor de tweede ronde en pakken tot € 8 miljoen op. Als ze nog overeind staan, kunnen drie finalisten met €15,5 miljoen per stuk weglopen. Costard verwacht honderden aanmeldingen. Misschien duizenden.
Maar laten we reëel zijn.
Is 125 miljoen euro genoeg om boven zijn gewicht uit te komen tegen Washington en Peking?
Waarschijnlijk niet. Costard geeft het toe. Dat geld is slechts het zaad. Het echte doel is het vrijmaken van miljarden aan particuliere vervolgfinanciering. Het is een brug. Bouw de technologie totdat het onvermijdelijk lijkt. Tot het potentieel onmiskenbaar is.
De strategie? Stop met het najagen van de benchmarks van gisteren.
“We kunnen niet proberen te concurreren met het hedendaagse Anthropic”, zegt Costard. Je kunt geen paardenrace winnen als je ezels traint.
Het idee is om nieuwe paradigma’s te creëren. Totaal verschillende benaderingen van hoe AI werkt. De huidige methoden hebben hun grenzen. Europa moet vinden wat ze niet hebben.
Dit gaat echter niet alleen om geld. Het gaat erom waar de startups terechtkomen.
Er is hier sprake van een lang, pijnlijk patroon. Geweldige ideeën worden geboren in Berlijn, Londen of Parijs. Dan komen ze in de bureaucratie terecht. De financiering sleept maanden aan. Oprichters worden de administratieve rompslomp beu. Dus ze bewegen. Meestal naar Californië.
De Europese Commissie probeerde in maart de structurele puinhoop op te lossen. Zij stelden het EU Inc. One vennootschapsrecht voor. Eén grenzeloze juridische structuur voor het hele continent. Klinkt logisch, toch?
Costard is het ermee eens dat het helpt. Maar structuur alleen zal talent niet redden. Snelheid is belangrijk. De publieke financiering moet sneller gaan. Minder papierwerk. Meer snelheid.
Waar is Europa eigenlijk ergens goed in?
Gegevens. Productie. Privacy.
Het ontbreekt ons niet aan hersens. De onderzoeksstamboom is er. Het technische vermogen is prima. De kloof is niet intelligentie; het is executie. Slimme papieren vertalen naar geweldige producten. Op naar de volgende grote naam.
Misschien kunnen we een AI bouwen die de privacy respecteert op een manier die Silicon Valley niet zal aanraken. Misschien is industriële kennis wel de voorsprong.
Wie weet of het genoeg is?
Het experiment begint nu.
